......μια σταγόνα αγάπης για να κοιμηθώ..

Σαν πέσει η νύχτα  και θα σε δω

Να αρμενίζεις στον ουρανό

Πάλι μεσ την ματιά σου θα ψάξω να βρω

μια σταγόνα αγάπης για να κοιμηθώ..

Μα οι ώρες φεύγουν και κυνηγάς

σκιές που παίζουν για να γελάς

Σαν αγέρας τις διώχνω μα δεν με κοιτάς

Κι όλο απλώνω το χέρι μα με προσπερνάς

Περνούν τα χρόνια φεύγει η ζωή

κι όλα τελειώνουν ένα πρωί

Κι αν το όνειρο χάσω και δεν θα σε βρω

το ίδιο λάθος θα κάνω και πάλι

αν ξανά γεννηθώ..

Κομμάτια αστέρια πέφτουν στη γη

Κι ας με ματώνουν κάνω μια ευχή

Αν το γέλιο σου λείπει κι είν αυτό που ζητάς

να το βρεις

κι ας σου δίνω το χέρι

κι ας με προσπερνάς

Νυχτολόγια

Την είδα που ξανάρθε σαν βγήκε  το φεγγάρι..
Η σκιές δεν ζουν χωρίς φως..
Να μίλαγα λέει τη γλώσσα της ..
και νά' κανα τραγούδι όσα έχει να πει..

Δεν μιλάνε οι σκιές μου φώναξε ένα γιασεμί
 -σαν σάβανο λευκό -
Κρατάνε την ανάσα τους
για να μην σβήσει η φλόγα
- ο λόγος ύπαρξής τους -

Φοβούνται οι σκιές..κακάρισε με κακία μια μάγισσα
Πονάνε που δεν μιλάνε ..είπε ντροπαλά το δειλινό και έκλεισε τα ανθάκια του
Δεν μιλάνε οι σκιές αν δεν τις απλώσεις το χέρι ..τραγούδισε μια φυσαρμόνικα
μα κανένας δεν άκουσε..παρα μόνο η σκιά..

ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Τρεις μέρες χώ-, τρεις μέρες χώρισα από σένα
τρεις νύχτες μέ-, τρεις νύχτες μένω μοναχή,
σαν τα βουνά* που στέκουν τώρα δακρυσμένα
όταν τα βρέ-, όταν τα βρέχουν οι ουρανοί.

Διώξε τη λύπη, παλληκάρι
πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι.

Πώς να βγω και, πώς να βγω και να περπατήσω
τα λόγια του, τα λόγια του να θυμηθώ;
με το φεγγάρι πώς, αχ πώς να τραγουδήσω
με το φεγγάρι πώς να παρηγορηθώ..

 Διώξε τη λύπη, παλληκάρι
πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι.

Στίχοι: Νότης Περγιάλης & Γιώργος Εμιρζάς Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

ΜΕΝΕΞΕΔΕΣ ΚΑΙ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΑ

Αν έχεις αμπέλια χωράφια κι ελιές
πούλα τα μικρή μου και κάν τα δραχμές

ΝΟΜΙΖΩ

Νομίζω πως είσαι κάπου εδώ κοντά
και δεν θ'αργήσεις
Πως έχει πάει στη γωνιά
και θα γυρίσεις
Και περιμένω στο κατώφλι μου το γκρίζο
Γιατί νομίζω
Πως είσαι εσύ ο κάθε ίσκιος που διαβαίνει
Μικρή ψυχούλα λατρευτή κι αγαπημένη
Ήλιος που σ'έκρυψε το σύννεφο το γκρίζο

Κι ελπίζω
Ότι το τραίνο που σφυρίζει σαν γυρίζει
Ότι μου φέρνει μήνυμά σου ο ταχυδρόμος
Μα έξω είναι σκοτεινός κι άδειος ο δρόμος
Κι όμως νομίζω

Νομίζω
Πως έχεις φύγει για μια μέρα για μια ώρα
Κι ότι θα'ρθεις απόψε σήμερα και τώρα
Και τα σεντόνια με ροδόσταμο ραντίζω
Κι ελπίζω

 Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Αλέξης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

 

Νεραντζούλα

Φύσηξε βοριάς κι αγέρας
Φύσηξε βοριάς κι αγέρας
και τα τίναξε νεραντζούλα
και τα τίναξε

Σε παρακαλώ βοριά μου
Σε παρακαλώ βοριά μου
φύσα ταπεινά νεραντζούλα
φύσα ταπεινά

Ζεϊμπέκικος αμανές

 

Αμάν, και πώς θα βγει το ντέρτι μου
κι αυτό μου το μεράκι
Αμάν, κι ό,τι αγάπησα
το 'πνιξε το φαράκι, αδέρφια μου

Αμάν, και πώς να βγει η καρδούλα μου
πώς να βγει η ψυχή μου
Αμάν, κι όσο πολέμησα
νικήσαν οι εχθροί μου, αδέρφια μου

Αμάν, και τι θα γίνει η χώρα μου
και πού θα καταντήσει
Αμάν, που έφτασε η ώρα μου
ο χάρος να με ντύσει, αδέρφια μου

Αμάν, αμάν και πού 'ναι ο Θεός
αμάν, και πού 'σαι χάρε
αμάν, και πού 'σαι διάβολε
ένα χαμένο πάρε, αδέρφια μου

 Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη

ΞΕΝΟΣ..

.. ...επιβάτης του αέρα..

Άγονης γραμμής ταξιδιώτης

αιχμάλωτος γυμνής πέτρας

μαθητής τιμωρημένος

στους πρόποδες του όρους της επικοινωνίας

...και μακριά απ αυτήν..

Ξένος...

Αριθμός μονοψήφιος..δύσκολος

και τα παιδιά να τον μετρήσουν με τη σκέψη δεν μπορούν

παρά μονάχα κάθε σούρουπο τον αναγορεύουν

από προπαίδεια τσαλακωμένης σελίδας τετραδίου..

Ξένος..

Σπόρος - κλέφτης

που μ ένα φύσημα με σκόρπισαν..

Ξένος ..

Ταξιδευτής που ρίζωσε σε ξένο τόπο..

...που βιάζομαι

..που φοβάμαι

..που γνωρίζω πως και το τέρμα μοναχικό θα είναι

όπως η διαδρομή..

..όπως και η αφετηρία..

 ΓΚΙΟΥΝΕ.



Λίγο πριν να ξημερώσει, λέξεις και φωνές
δίχως να το καταλάβεις, δίχως να το θες..
Σε διαλέγουν, σε πλανεύουν, μπαίνουν στη μιλιά
κι' αν ξυπνήσεις, θα μιλήσεις, σ' άγνωστη λαλιά..

Ει.. Γκιουνέ, ε.. ναι Γκιουνέ.. ναι Γκιουνέ....

Ώσπου να το εξηγήσεις, ώσπου να σκεφτείς
τις φωνές σου μέσ' στη λήθη, πριν ξεφορτωθείς..
γίνονται οι φωνές στιχάκια και φτεροκοπούν
νάβρουν χείλη, νάβρουν γλώσσα, να ελευθερωθούν..

Ει.. Γκιουνέ.. ε.. ναι Γκιουνέ.. ναι Γκιουνέ....

 C.D του Σούλη Λιάκου.. "" ΜΕ ΔΥΟ ΠΟΥΠΟΥΛΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ "

Όταν μ ακούς

Όταν μ' ακούς να τραγουδώ
πουλί σπαράζει μέσα μου
που θέλει να πετάξει
Σαν το παιδί ξεχύνεται
το φως σου να χορτάσει

Για σένα όταν τραγουδώ
κερί δακρύζει μέσα μου
το θαύμα που είχες τάξει
κι ύστερα παραδίνεται
σε λόγια από μετάξι...

Στις νότες μόνη περπατώ
μαζί να πάμε έλα μου
σε λίγο θα χαράξει
κι ο κυνηγός που κρύβεται
αν βγει θα με προφτάσει

Όταν μ' ακούς να τραγουδώ
πουλί σπαράζει μέσα μου
που θέλει να πετάξει...

 
Στίχοι: Χάρις Τσεκούρα
Μουσική: Χάρις Τσεκούρα
Πρώτη εκτέλεση: Καλλιόπη Βέτα

ΓΥΝΑΙΚΑ.

Ευτυχισμένη που σε λάτρεψαν .. που σε προσκύνησαν ανέξοδα και σαν παρά  σε έκρυψαν στο πορτοφόλι τους Ευτυχισμένη που σε τραγούδησαν της νύχτες φωνές,  που σκέπασαν το λυγμό σου.. Ευτυχισμένη που σε δέχτηκαν με Ωσαννά για να σε ξεπροβοδίσουν.. Μα χίλιες φορές γυναίκα που μάτωσες .. που πόνεσες ..

Που η ματιά σου στη φάτνη κολλημένη

κι όχι στα θαύματα του ουρανού..  

..που έβγαλες το φραγγέλιο στο άδικο.. Που με τα μαλλιά σου στέγνωσες τα πόδια Του ..γεμάτα με πληγές.. Που στα βουνά Τον ακολούθησες με τα πολεμοφόδια στη πλάτη.. που το μαχαίρι Του φυλάς καλά τροχισμένο..   Γυναίκα μέλισσα...που το γλυκό ψωμί και το κρασί σου Τον περιμένει όταν στον κόσμο τους Τον δείχνουν με το δάχτυλο φωνάζοντας : σταύρωσον Αυτόν..

Ταξίδι στη βροχή

Όνειρο κι αυτό
σ' αγγίζω και σε χάνω
μάτια μου γλυκά μου
αχ πόσο σ' αγαπώ

Ένα σου φιλί
θέλω να χορτάσω
αχ να το κρατήσω
για πάντα φυλακτό

Βγαίνω στη βροχή
μόνο αυτή σου μοιάζει
μάνα που αγκαλιάζει
ό,τι όμορφο ξεχνώ

Έφερα κρασί
αντάμα να το πιούμε
που φεύγεις να τα πούμε
για ύστερη φορά

Και σου τραγουδώ
δεν μπορώ να κλάψω
μέσα απ' το τραγούδι
βρίσκω ό,τι αγαπώ

Στίχοι: Τάκης Σωτηρχέλλης
Μουσική: Τάκης Σωτηρχέλλης
Πρώτη εκτέλεση: Τάκης Σωτηρχέλλης

Πως να σωπάσω..

Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Πώς να με κάνουν να τον δω
τον ήλιο μ'άλλα μάτια;
Στα ηλιοσκαλοπάτια
Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...

Στου βούρκου μέσα τα νερά
ποια γλώσσα μου μιλάνε
αυτοί που μου ζητάνε
να χαμηλώσω τα φτερά;
 \

Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι

Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι
το σκοτάδι είναι βαθύ
κι όμως ένα παλικάρι
δεν μπορεί να κοιμηθεί

Άραγε τι περιμένει
απ' το βράδυ ως το πρωί
στο στενό το παραθύρι
που φωτίζει με κερί

Πόρτα ανοίγει πόρτα κλείνει
με βαρύ αναστεναγμό
ας μπορούσα να μαντέψω
της καρδιάς του τον καημό

Στίχοι: Απόστολος Καλδάρας
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Πρώτη εκτέλεση: Στέλλα Χασκίλ, Σαλονικιά

Γιατί όλα τα νόμιζα

Γιατί αγαπούσα
για να ζείς
Γιατί πονούσα
για να ακουμπάς στ αστέρια
Γιατί χανόμουν
για να αρμενίζεις θάλασσες
Γιατί κρυβόμουν
για νά'χεις χώρο
Γιατί μάτωνα
Για να δοκιμάζεις γεύσεις
Γιατί πέθαινα
για να μαθαίνεις τη ζωή
Γιατί έκλαιγα
για να γελάς σε άλλους
Γιατί στα μαλλιά έριχνα στάχτη
για να γιορτάζεις
Γιατί πλάσμα έγινα
για να είσαι θεός
Γιατί διψούσα
για να είσαι πηγή
Γιατί ..νόμιζα
για να παίζεις

Εγώ δεν είμαι ποιητής

Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι

είμαι στιχάκι της στιγμής

πάνω σε τοίχο φυλακής

και σε παγκάκι

Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες

καταραμένη είμαι φυλή

με μιαν εξόριστη ψυχή

σ' άλλους πλανήτες

Εγώ δεν είμαι ποιητής

είμ' ο λυγμός του

είμαι ένας δείπνος μυστικός

δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός

κι είμ' αδερφός του

Στίχοι: Λάζαρος Ανδρέου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου

Μικρά βεγγαλικά

Σαν υγρασία πρωινή με ζωντανεύεις
Στο αστραφτερό σου πουθενά με τριγυρνάς
Με ρίχνεις στη φωτιά από ένα όνειρο και με ξυπνάς
Γέμισε χώμα ο αέρας που αναπνέεις
Το τελευταίο σου τσιγάρο έγινε σκόνη
Πέρασε δίπλα μου η νύχτα σου αμίλητη σε μια οθόνη

Όμως εγώ θα είμαι δίπλα σου κι ας άργησα
Θα σε προλάβω στο λιμάνι ξημερώματα
Θα πέφτουν γύρω μας μικρά βεγγαλικά
Χιλιάδες χρώματα

Γέμισε χώμα ο αέρας που αναπνέεις
Το τελευταίο σου τσιγάρο έγινε σκόνη
Πέρασε δίπλα μου η νύχτα σου αμίλητη σε μια οθόνη
Σαν υγρασία πρωινή με ζωντανεύεις
Και όποιος δεν τόλμησε να φτάσει μέχρι εδώ
Πηδάει κλείνοντας τα μάτια στον γκρεμό και πετάει

Όμως εγώ θα είμαι δίπλα σου κι ας άργησα
Θα σε προλάβω στο λιμάνι ξημερώματα
Θα πέφτουν γύρω μας μικρά βεγγαλικά
Χιλιάδες χρώματα

Αγάπη μου....

Ατέλειωτες οι νύχτες πια αγάπη μου
κι εσύ μακριά στο μέτωπο..ακριβώς δίπλα μου..
κι εγώ στην πλάτη πυρομαχικά κουράγια να σου φέρνω..

Θάνατος χτύπησε φέτος τα παιδιά αγάπη μου ..σβήνει το αύριο..
κι οι δρόμοι οι δικοί μας έρημοι .. χωρίς σαλταδόρους..
κι οι δρόμοι οι δικοί τους παζάρι , κρεαταγορά, δυσωδία...
και κουκουλοφόροι στρατευμένοι..

Κράτα μου το χέρι..για να δουν πως είμαστε ένα..
πως ακόμα με κοιτάς στα μάτια..
σκυλιάζουν  που δεν τους αφήσαμε να μας τα δέσουν..
Μίλα μου, αγκάλιασε με ..φίλα με..
κι έτσι ας μας βρει η σφαίρα.. αγάπη μου..
Κι έτσι ας μας καταγράψει το σύμπαν ..
σαν δυο σταγόνες αίμα ..η μια μέσα στην άλλη
πάνω στον τοίχο μιας "Καισαριανής"
Αγάπη μου..

Τι να θυμηθώ

Δεν πετάει φτερό στο πέλαγο
Και μαντάτο απ' την Αθήνα
Τι να θυμηθώ απ' τα μάτια σου
Που 'χω να τα δω ένα μήνα

Στ' άγρια σοκάκια της ψυχής
Ψάχνω μα δε σ' ανταμώνω
Α να κοιμηθώ να σ' ονειρευτώ
Που με ξέχασες και λιώνω

Ούτε που σαλεύει το νερό
Ούτε μου μιλούν οι γλάροι
Μου άργησες πολύ, πες μου πως θα 'ρθεις
Πριν να σβήσουνε οι φάροι

nina2008n

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
Πρώτη εκτέλεση: Απόστολος Ρίζος

ΑΠΟΒΛΗΤΟ

Δέν τα κατάφερα να σκαρφαλώσω στο χυδαίο
ούτε στη λάσπη να συρθώ
παρά  σε βράχο μάτωσα τα γόνατά μου
και μόνο για να μυρίσω ένα κυκλάμινο
- μέρος κι αυτό που βρήκε να φυτρώσει -
κι η θάλασσα που με πρωτόγαλα με πότισε
ποτέ της δεν μου δίδαξε τα λόγια των σειρήνων..
Γιατί λόγια θα ήτανε ..
ή ήχος άσχημος.. που όμως ο "γυιός" σου Οδυσσέα, τον νόμισε τραγούδι..

 

Στην πιο σκοτεινή ώρα της νύχτας μαθήτευσα
Τ αστέρια που τρέμοντας χανόταν ακολούθησα
ζεσταίνοντας τα με τα χέρια μου...
έτσι μ έχασε η μέρα..

 
 Ως το βυθό της θάλασσας ταξίδεψα
τέλειωσε η ανάσα  στα μισά
κι ο κόσμος ο πλασματικός
αυτός που μου έκλεβε τον ύπνο
μου χάρισε τη  μάσκα του..
κι  έγινε σάρκα μου
κι έσπασα όλους τους καθρέφτες μου
- με αναγνώρισα-
έτσι με κέρδισε το σκοτάδι..