Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

ΣΤΟ' ΠΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΞΑΝΑΛΕΩ

(μη μου στέλνεις γράμματα 
γιατί γράμματα δεν ξέρω και....)



Μην τρεμοσβήνεις άστρο μου
σημάδι μη μου στέλνεις

και σύ λευκό μου γιασεμί
με τη μοσχοβολιά σου

κι εσύ αηδόνι μου μικρό
με τη γλυκολαλιά σου

Δεν βλέπω τα σινιάλα σας,
φωνές δεν ξεχωρίζω.

Για μένα ο κόσμος πέλαγος
κι όπου κι αν αρμενίζω,

τα ίδια μάτια συναντώ
και μια! φωνή ακούω

Κι όλη η πλάση είναι αυτός
κι όλος ο κόσμος ! ένας!

τα γέλια , όλα τραγούδι του,
τα λόγια του αέρας

Και τ όνειρό μου θάνατος
στο τέλειωμα της μέρας..


ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ


Του ήλιου σβήστηκε το φως
εχάθη το φεγγάρι
και πάει το παλικάρι
καημός και πόθος μου κρυφός


Πέτρα την πέτρα περπατώ
το αίμα του ανασαίνω
και πια δεν περιμένω
που σκότωσαν 'τόν π' αγαπώ


Καημός και πόθος μου κρυφός
η νύκτα τον τυλίγει
και την φωνή μου κλείνει
ο πόνος μου 'γινε αδελφός


Πέτρα την πέτρα ...