Εφιάλτης έγινες

Τώρα πια που σιγοσβήνει
η τρελή αγάπη μας εκείνη
κι εφιάλτης έγινες, όμορφο όνειρό μου
πάρε πια το δρόμο σου
κι εγώ το δικό μου

Τίποτε πια δεν μας δένει
και γι αυτό πριν γίνουμε δυο ξένοι
Φίλα με στερνή φορά
Κι ύστερα μωρό μου
πάρε εσύ το δρόμο σου
κι εγώ το δικό μου

Ας μην πούμε ούτε συγνώμη

και μπροστά σ αυτό το σταυροδρόμι

για καλό σου, βέβαια

και για το καλό μου

πάρε πια το δρόμο σου

κι εγώ το δικό μου

Μουσική/Στίχοι: Σμυρναίος Άκης/Τραϊφόρος Μίμης
Τραγούδι: Σοφία Βέμπο [1954] & Μαρίκα Νίνου [1955]

Νεραντζούλα

Φύσηξε βοριάς κι αγέρας
Φύσηξε βοριάς κι αγέρας
και τα τίναξε νεραντζούλα
και τα τίναξε

Σε παρακαλώ βοριά μου
Σε παρακαλώ βοριά μου
φύσα ταπεινά νεραντζούλα
φύσα ταπεινά

Ζεϊμπέκικος αμανές

 

Αμάν, και πώς θα βγει το ντέρτι μου
κι αυτό μου το μεράκι
Αμάν, κι ό,τι αγάπησα
το 'πνιξε το φαράκι, αδέρφια μου

Αμάν, και πώς να βγει η καρδούλα μου
πώς να βγει η ψυχή μου
Αμάν, κι όσο πολέμησα
νικήσαν οι εχθροί μου, αδέρφια μου

Αμάν, και τι θα γίνει η χώρα μου
και πού θα καταντήσει
Αμάν, που έφτασε η ώρα μου
ο χάρος να με ντύσει, αδέρφια μου

Αμάν, αμάν και πού 'ναι ο Θεός
αμάν, και πού 'σαι χάρε
αμάν, και πού 'σαι διάβολε
ένα χαμένο πάρε, αδέρφια μου

 Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη

ΞΕΝΟΣ..

.. ...επιβάτης του αέρα..

Άγονης γραμμής ταξιδιώτης

αιχμάλωτος γυμνής πέτρας

μαθητής τιμωρημένος

στους πρόποδες του όρους της επικοινωνίας

...και μακριά απ αυτήν..

Ξένος...

Αριθμός μονοψήφιος..δύσκολος

και τα παιδιά να τον μετρήσουν με τη σκέψη δεν μπορούν

παρά μονάχα κάθε σούρουπο τον αναγορεύουν

από προπαίδεια τσαλακωμένης σελίδας τετραδίου..

Ξένος..

Σπόρος - κλέφτης

που μ ένα φύσημα με σκόρπισαν..

Ξένος ..

Ταξιδευτής που ρίζωσε σε ξένο τόπο..

...που βιάζομαι

..που φοβάμαι

..που γνωρίζω πως και το τέρμα μοναχικό θα είναι

όπως η διαδρομή..

..όπως και η αφετηρία..

 ΓΚΙΟΥΝΕ.



Λίγο πριν να ξημερώσει, λέξεις και φωνές
δίχως να το καταλάβεις, δίχως να το θες..
Σε διαλέγουν, σε πλανεύουν, μπαίνουν στη μιλιά
κι' αν ξυπνήσεις, θα μιλήσεις, σ' άγνωστη λαλιά..

Ει.. Γκιουνέ, ε.. ναι Γκιουνέ.. ναι Γκιουνέ....

Ώσπου να το εξηγήσεις, ώσπου να σκεφτείς
τις φωνές σου μέσ' στη λήθη, πριν ξεφορτωθείς..
γίνονται οι φωνές στιχάκια και φτεροκοπούν
νάβρουν χείλη, νάβρουν γλώσσα, να ελευθερωθούν..

Ει.. Γκιουνέ.. ε.. ναι Γκιουνέ.. ναι Γκιουνέ....

 C.D του Σούλη Λιάκου.. "" ΜΕ ΔΥΟ ΠΟΥΠΟΥΛΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ "

Όταν μ ακούς

Όταν μ' ακούς να τραγουδώ
πουλί σπαράζει μέσα μου
που θέλει να πετάξει
Σαν το παιδί ξεχύνεται
το φως σου να χορτάσει

Για σένα όταν τραγουδώ
κερί δακρύζει μέσα μου
το θαύμα που είχες τάξει
κι ύστερα παραδίνεται
σε λόγια από μετάξι...

Στις νότες μόνη περπατώ
μαζί να πάμε έλα μου
σε λίγο θα χαράξει
κι ο κυνηγός που κρύβεται
αν βγει θα με προφτάσει

Όταν μ' ακούς να τραγουδώ
πουλί σπαράζει μέσα μου
που θέλει να πετάξει...

 
Στίχοι: Χάρις Τσεκούρα
Μουσική: Χάρις Τσεκούρα
Πρώτη εκτέλεση: Καλλιόπη Βέτα

ΓΥΝΑΙΚΑ.

Ευτυχισμένη που σε λάτρεψαν ..
που σε προσκύνησαν ανέξοδα
και σαν παρά  σε έκρυψαν στο πορτοφόλι τους
Ευτυχισμένη που σε τραγούδησαν της νύχτες
φωνές,  που σκέπασαν το λυγμό σου..
Ευτυχισμένη που σε δέχτηκαν με Ωσαννά για να σε ξεπροβοδίσουν..

Μα χίλιες φορές γυναίκα
που μάτωσες ..
που πόνεσες ..

Που η ματιά σου στη φάτνη κολλημένη

κι όχι στα θαύματα του ουρανού..
 

..που έβγαλες το φραγγέλιο στο άδικο..
Που με τα μαλλιά σου στέγνωσες τα πόδια Του ..γεμάτα με πληγές..
Που στα βουνά Τον ακολούθησες με τα πολεμοφόδια στη πλάτη..
που το μαχαίρι Του φυλάς καλά τροχισμένο..
  Γυναίκα μέλισσα...που το γλυκό ψωμί και το κρασί σου Τον περιμένει όταν στον κόσμο τους
Τον δείχνουν με το δάχτυλο φωνάζοντας : σταύρωσον Αυτόν..