Αστέρι μου φεγγάρι μου..

 Μόνο με το βλέμμα  ψηλά ανατρέπονται οι νόμοι των ανθρώπων
Και τα φτερά με όνειρα φυτρώνουν
και κάνει στην άκρη η φύση νικημένη..
που δυο παράλληλοι δρόμοι έγιναν ένας
Και χαίρονται και χαμηλώνουν τ άστρα
..προσκυνητές
στον παλιό ξεχασμένο απ τους ανθρώπους θεό..

......μια σταγόνα αγάπης για να κοιμηθώ..

Σαν πέσει η νύχτα  και θα σε δω

Να αρμενίζεις στον ουρανό

Πάλι μεσ την ματιά σου θα ψάξω να βρω

μια σταγόνα αγάπης για να κοιμηθώ..

Μα οι ώρες φεύγουν και κυνηγάς

σκιές που παίζουν για να γελάς

Σαν αγέρας τις διώχνω μα δεν με κοιτάς

Κι όλο απλώνω το χέρι μα με προσπερνάς

Περνούν τα χρόνια φεύγει η ζωή

κι όλα τελειώνουν ένα πρωί

Κι αν το όνειρο χάσω και δεν θα σε βρω

το ίδιο λάθος θα κάνω και πάλι

αν ξανά γεννηθώ..

Κομμάτια αστέρια πέφτουν στη γη

Κι ας με ματώνουν κάνω μια ευχή

Αν το γέλιο σου λείπει κι είν αυτό που ζητάς

να το βρεις

κι ας σου δίνω το χέρι

κι ας με προσπερνάς

Νυχτολόγια

Την είδα που ξανάρθε σαν βγήκε  το φεγγάρι..
Η σκιές δεν ζουν χωρίς φως..
Να μίλαγα λέει τη γλώσσα της ..
και νά' κανα τραγούδι όσα έχει να πει..

Δεν μιλάνε οι σκιές μου φώναξε ένα γιασεμί
 -σαν σάβανο λευκό -
Κρατάνε την ανάσα τους
για να μην σβήσει η φλόγα
- ο λόγος ύπαρξής τους -

Φοβούνται οι σκιές..κακάρισε με κακία μια μάγισσα
Πονάνε που δεν μιλάνε ..είπε ντροπαλά το δειλινό και έκλεισε τα ανθάκια του
Δεν μιλάνε οι σκιές αν δεν τις απλώσεις το χέρι ..τραγούδισε μια φυσαρμόνικα
μα κανένας δεν άκουσε..παρα μόνο η σκιά..

ΞΕΝΟΣ..

.. ...επιβάτης του αέρα..

Άγονης γραμμής ταξιδιώτης

αιχμάλωτος γυμνής πέτρας

μαθητής τιμωρημένος

στους πρόποδες του όρους της επικοινωνίας

...και μακριά απ αυτήν..

Ξένος...

Αριθμός μονοψήφιος..δύσκολος

και τα παιδιά να τον μετρήσουν με τη σκέψη δεν μπορούν

παρά μονάχα κάθε σούρουπο τον αναγορεύουν

από προπαίδεια τσαλακωμένης σελίδας τετραδίου..

Ξένος..

Σπόρος - κλέφτης

που μ ένα φύσημα με σκόρπισαν..

Ξένος ..

Ταξιδευτής που ρίζωσε σε ξένο τόπο..

...που βιάζομαι

..που φοβάμαι

..που γνωρίζω πως και το τέρμα μοναχικό θα είναι

όπως η διαδρομή..

..όπως και η αφετηρία..

ΓΥΝΑΙΚΑ.

Ευτυχισμένη που σε λάτρεψαν .. που σε προσκύνησαν ανέξοδα και σαν παρά  σε έκρυψαν στο πορτοφόλι τους Ευτυχισμένη που σε τραγούδησαν της νύχτες φωνές,  που σκέπασαν το λυγμό σου.. Ευτυχισμένη που σε δέχτηκαν με Ωσαννά για να σε ξεπροβοδίσουν.. Μα χίλιες φορές γυναίκα που μάτωσες .. που πόνεσες ..

Που η ματιά σου στη φάτνη κολλημένη

κι όχι στα θαύματα του ουρανού..  

..που έβγαλες το φραγγέλιο στο άδικο.. Που με τα μαλλιά σου στέγνωσες τα πόδια Του ..γεμάτα με πληγές.. Που στα βουνά Τον ακολούθησες με τα πολεμοφόδια στη πλάτη.. που το μαχαίρι Του φυλάς καλά τροχισμένο..   Γυναίκα μέλισσα...που το γλυκό ψωμί και το κρασί σου Τον περιμένει όταν στον κόσμο τους Τον δείχνουν με το δάχτυλο φωνάζοντας : σταύρωσον Αυτόν..