Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΠΟΥΣΙ

Φύγε! εσέ σου πρέπει στέρεα γη



Έπεσε το πούσι αποβραδίς
- το καραβοφάναρο χαμένο-
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μεσ' στην τιμονιέρα να με δεις.

Κάτασπρα φοράς κι έχεις βραχεί,
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου.
Κάτου στα νερά του Port Pegassu
βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.

Μας παραμονεύει ο θερμαστής
με τα δυό του πόδια στις καδένες.
Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες
με την τρικυμία, θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό
κι΄ ειν΄ αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα.
Από να φοβάμαι και να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπίλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.
Ήρθες να με δεις κι όμως δε μ΄ είδες,
έχω απ΄ τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια περ΄ απ΄ τις Εβρίδες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου