Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Οποτε σ αποθύμησα.

Εμένα με γνωρίζουνε οι πιο μεγάλοι δρόμοι
δρόμοι που τους περπάτησα μέχρι ν' αλλάξεις γνώμη

Βαθιά της νύχτας μου ρωγμή
πόσο ν' αντέξει ένα κορμί
της πίκρας τ' ανηφόρια
Όποτε σ' αποθύμησα σαν βράχος κατρακύλησα
στα απόκρημνα σου λόγια
Όποτε σ' αποθύμησα σαν βράχος κατρακύλησα
στα απόκρημνα σου λόγια

Εμένα με γνωρίζουνε οι πιο μεγάλες νύχτες
νύχτες που σε περίμενα κι όμως ποτέ δεν ήρθες

Βαθιά της νύχτας μου ρωγμή
πόσο ν' αντέξει ένα κορμί
της πίκρας τ' ανηφόρια
Όποτε σ' αποθύμησα σαν βράχος κατρακύλησα
στα απόκρημνα σου λόγια
Όποτε σ' αποθύμησα σαν βράχος κατρακύλησα
στα απόκρημνα σου λόγια
 
στίχοι  του Κώστα Φασουλά 
 μουσική του Πάρη Περυσινάκη



2 σχόλια:

  1. Δυνατός (πολύ δυνατός όμως...) στίχος!!!

    Δεν νομίζω ότι θα μπορέσω ν' αντισταθώ! Θα την 'κλέψω' την ανάρτηση κι συγγνώμη κιόλας!

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιώργο
    Καλή σου μέρα !!
    Γιατί όχι? Εγώ κλέβοντας προχωρώ..
    :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή